Η ΔΙΑΙΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ

Και ναι... είμαι υπέρβαρη και ολίγο παχουλή. Δεν ήμουν πάντοτε έτσι. Ήμουν αδύνατη και όμορφη όπως όλες και όλοι στα νιάτα μας.

Κάποια στιγμή όμως στην ζωή μου ήρθε και η δουλειά σε γραφείο.. μέχρι τότε έκανα εξωτερικές εργασίες και ήμουν ... κόμματος! Και αυτό δεν το λέω εγώ αλλά τα κοπλιμέντα που λάβαινα καθημερινά από αγνώστους στο δρόμο. Δεν οδηγούσα τότε.  Στο θέμα μας λοιπόν: στις ατελείωτες ώρες του γραφείου, έτρωγα ότι έβρισκα στο κοντινό τυροπιτάδικο ή στο κοντινό ψιλικατζίδικο... δηλαδή ζαμπονοτυρόπιτες, τυρόπιτες, τοστ, σάντουιτσ, σοκολάτες, γαριδάκια, πατατάκια και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Και όσο περισσότερο δούλευα τόσο πιο πολύ έτρωγα.

Στην αρχή ήταν καλά, ο μεταβολισμός μου ήταν πολύ καλός και δεν έπαιρνα κιλά, ή και αν έπαιρνα τα έχανα με μια βουτιά στη θάλασσα ή με μια βόλτα για ψώνια. Μόλις πέρασαν όμως λίγο τα χρόνια, μαζί με τα χρόνια κάθονταν πάνω μου και τα κιλά...

Και εκεί που ποτέ στη ζωή μου δεν σκέφτηκα να κάνω δίαιτα, ξαφνικά ήρθαν στη ζωή μου και οι δίαιτες μαζί με την κυτταρίτιδα. Τι ήταν αυτό βρε παιδί μου. Τα πόδια μου ήταν πάντα κολώνα, πως κατάντησαν σαν ζαρωμένοι κεφτέδες δεν ξέρω!!!

Να μην πολυλογώ, τα έκανα όλα, έκανα δίαιτα, δεν έτρωγα για δυο τρεις μέρες μέχρι που την τρίτη μέρα άνοιγα το ψυγείο και καταβρόχθιζα τα πάντα, έκανα διατροφή δηλαδή έτρωγα φρούτα και λαχανικά με ψητό κρέας το βράδυ και έβλεπα το μισθό μου να μειώνεται μέρα με τη μέρα αφού δεν είναι και φθηνή διατροφή αυτή, πήγα σε διατροφολόγους πολλούς, αδυνάτιζα δεν λέω για ένα διάστημα και μετά από πέντε με έξι μήνες ξανάερχονταν όλα τα αγαπημένα μου κιλά και έφερναν... μαζί και λίγους φίλους τους ... ακόμα λίγα παραπανίσια κιλά δηλαδή.

Προσπάθησα να πηγαίνω σε γυμναστήρια, πήρα μηχανήματα σπίτι, πήγα σε ινστιτούτα αδυνατίσματος αλλά τζίφος... στο τέλος με έπιασε και δυσκιλιότητα. Δηλαδή όσο προσπαθούσα να αδυνατίσω, κέρδιζα άλλο ένα πρόβλημα στην υγεία μου.

Πέρασαν τα χρόνια είχα περίπου 10 με 15 κιλά πάνω από το κανονικό και είχα συνηθίσει να είμαι έτσι μέχρι που έμεινα έγκυος στα 30 μου. Τι ήταν αυτό βρε παιδί μου;  Καταβρόχθιζα τα πάντα... ξεκίναγα την ημέρα μου με γάλα με δημητριακά, μετά στο δρόμο για τη δουλειά έτρωγα ζαμπονοτυρόπιτα με σοκολατούχο γάλα, μετά στη δουλειά τσίμπαγα μια πίτσα και γυρνώντας σπίτι έτρωγα πατάτες με τσίιζμπεργκερ! Στο σπίτι έτρωγα το μεσημεριανό μου, κοιμόμουν πέντε ωρίτσες για να χωνέψω και έτρωγα και ένα πιάτο τηγανιτές πατάτες το βράδυ για ορεκτικό!! Με αυτά τα ολίγα έφτασα να ζυγίζω 99 κιλά! Το ύψος μου είναι 1,67 εκατοστά.

Μόλις γέννησα έχασα πέντε με έξι κιλά μόνο και έφριξα!! Ο γιατρός τότε μου σύστησε να τρώω μόνο σούπα κοτόπουλο όλη την ημέρα, μόνο το πρωί και το μεσημέρι δηλαδή και ενώ έχασα 10  κιλά σε δύο εβδομάδες..... κάποια στιγμή λιποθύμησα. Και αυτό δεν μπορούσε να συμβαίνει αφού είχα και ένα μωρό να μεγαλώσω οπότε παράτησα και αυτή την δίαιτα που από τότε σιχάθηκα το βραστό κοτόπουλο!!! Κοτοπουλίαση έπαθα δηλαδή..

Ύστερα ήρθε η ανατροφή του παιδιού, η καριέρα μου, οι σπουδές μου και δεν έδωσα σημασία στα κιλά μου. Όμως, κάποια στιγμή μου χτύπησε τη πόρτα και ο έρωτας και πάλι (καθότι άγαμη μητέρα) και κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και έπαθα σοκ!! Πως κατέντησα έτσι δεν το είχα καταλάβει... πως διορθώνεται τώρα όλο αυτό;;;

Έκανα κατά καιρούς διάφορες δίαιτες αλλά ενώ έχανα και ήμουν μεταξύ 72-78 κιλά πάντα γύριζα στα κιλά μετά την εγκυμοσύνη μου δηλαδή 82-88 κιλά. Τώρα ζυγίζω 87 κιλά και έχουν χτυπήσει ξανά τα καμπανάκια μέσα μου και απέξω μου δηλαδή... γιατί φαίνονται τα κιλά δεν είναι αόρατα!

Να μην πολυλογώ πάλι, έχω μια θεία (ανάμεσα σε πάρα πολλές) αν υπολογίσει κανείς τα τέσσερα αδέλφια του πατέρα μου και τα οχτώ αδέλφια της μητέρας μου! Αυτή η θεία λοιπόν ήταν πάντα πολύ παχουλή και έτσι την είχαμε συνηθίσει όλοι και δεν δίναμε σημασία που ήταν έτσι και δεν αδυνάτιζε. Αλλά ούτε κι αυτή νοιαζόταν για την εμφάνισή για πάρα μα πάρα πολλά χρόνια.... ώσπου κάποια στιγμή ενώ είχαμε χαθεί ανάμεσα στα τόσα που κάναμε συναντηθήκαμε στο ίδιο σούπερμάρκετ. Δηλαδή αυτή με συνάντησε γιατί εγώ είχα μείνει με το στόμα ανοικτό.... αυτή δεν ήταν η θεία μου αλλά μια άλλη που έμοιαζε με τη θεία μου αλλά ήταν 22 κιλά τουλάχιστον λιγότερο.

Μεταξύ άλλων την ρώτησα και εγώ πως αδυνάτισε. Ήξερα ότι η οικονομική της κατάσταση ήταν κακή και στην αρχή νόμισα ότι πεινούσαν αλλά μου είπε ότι αφού είχε δοκιμάσει τα πάντα, δοκίμασε να μην τρώει τίποτα μετά τις έξι. Τώρα γιατί μετά τις έξι, μη με ρωτήσετε!!

Πάντως έχασε όλα τα κιλά της, έχανε περίπου 2-3 κιλά το μήνα και μάλιστα ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!! Έχουν περάσει δυόμισυ χρόνια από τότε που άρχισε την δίαιτα και δεν ξαναπήρε ποτέ τα κιλά της, αν βγει έξω θα φάει αλλά θα προσέξει. Και έχει συνηθίσει έτσι, να μην τρώει βράδυ.

Αποφάσισα λοιπόν κι εγώ να αδυνατίσω. Θέλω πολύ να χωρέσω στα παλιά μου τζιν που είναι κρεμασμένα και έρημα στην ντουλάπα. Θέλω κι εγώ να βάλω εκείνα τα κολητά μπλουζάκια που είναι καταχωνιασμένα μέσα στα κάτω συρτάρια, για να μην τα βλέπω. Θέλω κι εγώ να χάσω το προγούλι που έχει γίνει ένα με το λαιμό μου. Θέλω κι εγώ να είμαι όμορφη ξανά και να με ξαναπροσέξουν στο δρόμο αλλά το πιο σημαντικότερο θέλω να με προσέξει το αγόρι με το οποίο είμαι μαζί του τόσα χρόνια... και να μη χρειαστεί να ψάξει αλλού για κάποια μικρότερη και ομορφότερη...

Ξεκινώ λοιπόν από σήμερα να μην τρώω μετά τις έξι και να γράφω εδώ σε αυτό το μπλογκ όλες τις αλλαγές στο σώμα μου που παρατηρώ αλλά και όλα όσα θα χρειαστεί να τρώω κατά τη διάρκεια της ημέρας και έτσι κι εγώ μετά τη θεία να βοηθήσω και κάποιους από εσάς να αδυνατίσουν με τρόπο που να διαρκεί και όχι με βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα.

Καλή μου επιτυχία λοιπόν!!!!!